Heerlijk: gebraden eendenpoten (Foto: Flickr/ExperienceLA)

Wie door de Gers rijdt, een van de departementen in Zuidwest-Frankrijk, ziet ze overal: weilanden vol met krioelende witte eenden. Néé, niet alleen voor de omstreden foie gras, maar ook gewoon voor een eendenbout op zijn tijd. Magrit de canard, confit de canard of… dodine de canard. Ziehier het recept.

Ik vond dit recept in het Margriet’s Kookboek uit de jaren twintig van de vorige eeuw. Het ziet er heel simpel uit, maar eerlijk gezegd heb ik het zelf nog niet uitgeprobeerd. (Jij wel? Laat ons meegenieten via het reactieformulier onderaan dit bericht!).

Maar goed, zó maak je een echte Franse Dodine de canard: Lees verder

Een typisch weekendrecept dit keer: koffie-cognac uit Frankrijk.

Zo maak je deze feestelijke koffie (voor ná het kaasplateau en in plaats van het dessert):

- Koffie zetten en 1/8 l. slagroom stijfkloppen
- De hete koffie in 4 kopjes schenken
- Aan elk kopje 1 schepje suiker, 1 glaasje cognac en 1 theelepel Cointreau toevoegen
- Afmaken met een toef slagroom

Gezien op www.frankrijkalsvakantieland.nl/eten.htm.

Ik ging gisterochtend even koffiedrinken bij vrienden. Jean-François deed olie in een koekenpan, zag ik in mijn ooghoek. Maar Françoise nam me mee naar de tuin, en ik vergat het weer. Totdat hij terugkwam met iets Bijzonder Lekkers: warme beignets van versgeplukte acacia-bloesems.

En toen vond ik op de site van Hoemoetdatdan dit filmpje: acacia-beignets uit Zuid-Frankrijk. Een kind kan de was doen, en ook heel goed dit toetje-koekje-hapjetussendoor maken. Eet smakelijk!

Foto: stock.xchng/Thera

Je denkt misschien dat het een typisch Spaanse uitvinding is, de knoflookmayonaise die aïoli of allioli of ayoli genoemd wordt.

Dat is een beetje waar. Aïoli is een typische Catalaanse saus. Maar Catalonië, dat beperkt zich niet tot de gelijknamige Spaanse provincie. Ook aan de Franse kant van de Pyreneeën, in de regio Languedoc-Rousillon, heette het land van oudsher La Catalogne. Men sprak (en spreekt) er Occitaans, een taal die aan het Catalaans verwant is.

Even een lesje Catalaans dan maar. Knoflook = all (spreek uit: aj). En = i. Olie = oli  (echt waar!).

All i oli. Knoflook en olie. Plus een eierdooier. Meer is het in feite niet, deze overheerlijke knoflook-mayo die het heel goed doet bij gebakken aardappels, vis, gamba’s… noem maar op. Zo maak je hem: Lees verder

Ik vind het altijd leuk om door kookboeken te bladeren, en helemaal als het gaat om recepten uit de eervorige eeuw. Het idee alleen al dat de mensen toen gewoon precies hetzelfde aten als wij nu, alleen dan waarschijnlijk op hout gekookt… geweldig.

Tussen de april-recepten uit La cuisine de tous les mois van Philéas Gilbert (1899) vond ik de beschrijving van carottes glaçées: geglaceerde wortelen. Te eten als groente, schrijft hij erbij, maar ook mooi als garnering bij gebraden vlees. Zo maak je ze: Lees verder

Ooit heb ik in zo’n enorme Franse hypermarché gevraagd naar ‘viande artificielle’. De manager van de vleesafdeling wist zijn gezicht in de plooi te houden, maar ‘nepvlees’… nee, daar had hij nog nooit van gehoord. Maar ik wilde gewoon Quorn-stukjes of vegaburgers ofzo. Of een simpel blokje tofu. Intussen weet ik dat dat allemaal wel verkrijgbaar is in Frankrijk, maar dat je daarvoor bijvoorbeeld naar de BioCoop moet.

In de meeste restaurants zoek je tevergeefs naar vegetarische gerechten op de kaart, of op het dagmenu. Maar met een beetje geluk wil de chef best iets voor je improviseren met kaas en groente. Gewoon even vragen. Want ook al zijn ze in de minderheid, vegetariërs en veganisten heb je in Frankrijk net zo goed als in Nederland.

In het kookboekje Le régime Zen van Claire Pinson (wat dan weer niet erg Frans klinkt) vond ik het recept voor een spinaziesalade met tofu. Heel simpel, heel lekker.  Zo maak je dit gerecht: Lees verder

Doodgewone magische prei

Met een kilo prei en een grote pan water maak je volgens de Francaise Mireille Guiliano ‘magische’ preisoep. Ze kreeg het recept van haar dokter toen ze als tiener wanhopig probeerde af te vallen.

“Dokter Wonder hield zelf ook van lekker eten en heeft me een aantal recepten gegeven voor dat eerste, ‘moeilijke’ weekend. Nu ik erop terugkijk, was het echter door zijn ‘magische preisoep’ helemaal niet zo moeilijk. De preisoeptruc werd al generaties lang door de plaatselijke vrouwen toegepast en de dokter had het recept Lees verder

Voilà het recept voor Persil frit uit een oud kookboek dat ik in mijn schuur vond. Geschreven door Philéas Gilbert, een autoriteit in de Franse culinaire wereld aan het eind van de 19e eeuw, begin 20e eeuw. Deze 3e editie van La Cuisine de Tous les Mois is van 1925. 

Effeuiller le persil, c’est-à-dire ne laisser aucune adhérence de tige après les feuilles. Le plonger dans la friture fumante et l’égoutter presque aussitôt. Il suffit de 2 secondes pour l’obtenir bien vert et croquant. Une plus longue immersion le rendrait noir et inutilisable.

(Pluk de blaadjes van de peterseliestengels. Dompel ze héél kort onder in hete frituurolie. Twee seconden is genoeg om ze groen en krokant te krijgen. Langer frituren maakt ze zwart en onbruikbaar.)

Gefrituurde peterselie is een typisch ‘maarts’ bijgerecht, vindt Gilbert. Hij beveelt ook verse zeevis en schaaldieren aan. Haring, tarbot… Lees verder