Vijf vragen aan… Christian Boltanski

Afgelopen zaterdag werd de installatie Chance van de Franse kunstenaar Christian Boltanski geopend in het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam. De installatie bestaat uit een groot bouwwerk van steigers waarin enorme filmrollen draaien. Boltanski monteerde hierop zwart-wit gezichten van kinderen die door de installatie bewegen als in een oneindige loop. Frankrijk.blog.nl’s redacteur Helene van Santen sprak de Franse kunstenaar tijdens de opening.

Uw werk staat in het teken van de vele tegenstellingen in het leven, met name leven en dood. Wat is uw fascinatie met dit onderwerp?
“Ik heb niet alleen een fascinatie voor leven en dood, dat heeft iedereen! Al vanaf mensenheugenis is dit een thema dat alle mensen bezighoudt, van filosofen tot theologen. En ook kunstenaars.”

Bij de installatie staan twee grote elektronische tellers die het aantal geboortes en sterftegevallen in de wereld bijhouden. Ook worden er foto’s van pasgeborenen en overledenen getoond. Ik kreeg er een ongemakkelijk gevoel bij. Wilde u dat ook zo overbrengen?
“Ik zie het als iets optimistisch. Er worden gemiddeld per dag 200.000 meer babies geboren dan er mensen overlijden in de wereld. De installatie laat ook zien dat het leven altijd doorgaat. Er overlijden mensen, maar er komen ook nieuwe mensen bij. Eigenlijk worden we voortdurend vervangen.”

Naast de grote installatie staat een scherm met foto’s van gezichten van 60 pasgeborenen uit Polen en 52 overledenen uit Zwitserland. De gezichten zijn in drieeën gesneden en de fragmenten komen razendsnel voorbij, waardoor allerlei gezichten worden gevormd. De ogen van de één worden gecombineerd met de mond van de ander. Wat wilde u hiermee uitbeelden?
“Ook hierin zie ik iets optimistisch. We zijn allemaal een combinatie van andere personen die voor ons leefden. Je hebt misschien de ogen van je moeder of de neus van je oom geërfd. Je bent wie je bent, omdat je ouders op één precieze seconde de liefde hebben bedreven. Als ze dat een seconde later hadden gedaan, had jij er anders uit gezien. Misschien had je dan blauwe ogen in plaats van bruine gehad, en was je misschien wel een jongen geweest.”

Waarom koos u pasgeboren kinderen uit Polen?
“Ik heb duizenden foto’s van Poolse pasgeborenen. In de krant in Warschau worden wekelijks foto’s gepubliceerd van de babies die in die week geboren zijn. Ik ben ze gaan verzamelen.”

En waarom koos u overledenen uit Zwitserland?
“De Zwitsers hebben eigenlijk geen reden om te overlijden. Er is geen oorlog in hun land, het is het meest neutrale land ter wereld. Ze zijn welvarend… Eigenlijk hebben ze alles vóór zich in het leven. En toch gaan ze dood, net als alle andere mensen in de wereld. Dat is het lot van ons allemaal.”

Chance van Christian Boltanski is nog vijf weken te zien in het Nederlands Fotomuseum. Meer info: www.nederlandsfotomuseum.nl
Meer weten over Chance en Boltanski? Lees “Christian Boltanski’s fascinatie voor leven en dood“.

Foto’s: 54e Biennale de / Pavillon français. Christian Bolatnski, Chance. Fotograaf: Didier Plowy.

Lees ook:Christian Boltanski’s fascinatie voor leven en dood
Lees ook:Vier topfilms met Juliette Binoche in één box
Lees ook:De uitdrukking “Leven als een god in Frankrijk”
Lees ook:Daphne Groeneveld siert cover Vogue Paris
Lees ook:Cinema: Les derniers jours du monde