Het Amerikaanse kerkhof bij Omaha Beach, waar de invasie op D-day plaatsvond (Foto: Flickr/luiginter)

Het ‘niet-bestaande’ conflict tussen Frankrijk en Engeland over de aanwezigheid van Queen Elizabeth bij de herdenking van D-day op 6 juni, lijkt een echte affaire te worden. President Obama heeft aangekondigd dat hij gaat bemiddelen tussen de partijen.

Frankrijk heeft inderdaad geen aparte uitnodiging naar Elizabeth gestuurd, maar zegt dat Engeland mag afvaardigen wie ze wil, en dat de Britse koningin in Frankrijk altijd welkom is.

Het zijn vooral de Britse tabloids én natuurlijk een groep veteranen die hier geen genoegen mee nemen en Lees verder

Een groep van zo’n twintig, dertig mannen kwam op donderdag 25 mei 1559 in Parijs bijeen. De locatie was de herberg van de vicomte, in de wijk Saint-Germain. Wie waren de mannen die daar samenkwamen?

Het waren predikanten en ouderlingen, die uit heel Frankrijk naar de hoofdstad gereisd waren voor een belangrijke vergadering die als eerste nationale synode van de Franse protestantse kerken zou gelden. Vijf dagen lang zouden ze in Saint-Germain beraad houden over zaken die de eenheid van de kerken in Frankrijk zouden kunnen bevorderen. Deze voorstad op de linkeroever van de Seine, waar ook de Sorbonne-universiteit te vinden was (en nog steeds is), werd in die dagen wel eens ‘klein Genève’ genoemd, omdat er zo veel protestanten woonden.

In 2009 is het 500 jaar geleden dat de kerkhervormer Johannes Calvijn werd geboren. Lees verder

Britse oorlogsveteranen zijn boos op Frankrijk. Hun koningin is niet uitgenodigd voor de herdenking van D-Day die volgende week in Normandië plaatsvindt.

Op 6 juni wordt herdacht dat het 65 jaar geleden is dat geallieerde troepen landden aan de Franse kust. Die gebeurtenis, D-Day, wordt gezien als een van de beslissende momenten in de Tweede Wereldoorlog. Groot-Brittannië speelde een cruciale rol in de voorbereiding en de uitvoering van de operatie. Lees verder

De burcht Montségur, waar de laatste Katharen op de brandstapel verdwenen

Prachtige natuur, veel bewaard gebleven ambachten en een opmerkelijke historie. Om deze redenen zijn les Pyrénées Cathares  weer eens extra in het zonnetje gezet door de Franse overheid. En ook, eerlijk is eerlijk, om dat vooral in het buitenland de belangstelling voor de geschiedenis van de Katharen steeds groter wordt.

In november 2008 kreeg Katharenland, het deel van de Franse Pyreneeën tussen Perpignan en Foix, het label Villes et Pays d’Art et Histoire van het Franse ministerie van Cultuur. Frankrijk gaat zo langzamerhand pronken met de Kathaarse geschiedenis, maar dat is lange tijd anders geweest.

De Katharen of Albigenzen waren een christelijke religieuze groepering die actief was tijdens de late Middeleeuwen in Occitanië, het zuiden van Frankrijk. De Katharen beschouwden zich als de ware christelijke Kerk, waarin Jezus de centrale plaats innam. Lees verder

Vandaag is het de dag van Sinte Dymphna. Françaises die ook zo heten, worden dus extra in de watten gelegd. Welke heiligendag het is kun je in Frankrijk lezen op de gratis kalenders die brandweer en bakkers uitdelen rond oudjaar, in de krant, in je agenda, op internet… heiligen zijn overal! Op blog.nl deze vrijdag voorlopig de laatste ‘sint van de dag’.

Dymphna is de beschermheilige voor mensen met zenuwaandoeningen en psychische klachten. Daar zit een heel verhaal achter. Dymphna was 14 toen haar moeder stierf. Haar vader Damon werd letterlijk ziek van verdriet. Hij stuurde boodschappers heel Ierland door om te zoeken naar een nieuwe vrouw van adellijke geboorte, die op zijn eerste vrouw moest lijken.

Maar zijn mannen konden niemand vinden, en toen fluisterde iemand hem in dat hij eventueel ook met zijn eigen dochter zou kunnen trouwen. Dymphna vluchtte Lees verder

Vandaag is het de dag van Sint Peter van Tarentaise. Fransen die ook zo heten (Pierre dus), worden dus extra in de watten gelegd. Welke heiligendag het is kun je in Frankrijk lezen op de gratis kalenders die brandweer en bakkers uitdelen rond oudjaar, in de krant, in je agenda, op internet… heiligen zijn overal! Op blog.nl elke vrijdag nadere uitleg over ‘de sint van de dag’.

Pierre was aartsbisschop, maar dat wilde hij helemaal niet worden. Lees verder

Monument voor de Morts pour la France, met de onbekende soldaat

Vandaag, 8 mei, is in Frankrijk een nationale feestdag. Het Feest van de Overwinning is ook bekend onder de naam Le jour de la libération (Bevrijdingsdag) of L’Armistice (Wapenstilstand van 1945).

In Nederland zouden wij dit inderdaad ’Bevrijdingsdag’ noemen: de Fransen herdenken de wapenstilstand van 1945 (en dus het einde van de Tweede Wereldoorlog). Gedurende de ochtend en het begin van de middag vindt er in Parijs een militaire stoet plaats en een kranslegging. De Franse president legt in Parijs een krans onder de Arc de Triomphe bij het graf van de onbekende soldaat.

In de meeste dorpen en steden van Frankrijk gebeurt dat ook; zelfs de kleinste gehuchten hebben er meestal wel een monument voor de Morts pour la France. Zelf kreeg ik een uitnodiging van de burgemeester van mijn dorp  Lees verder

Yves Montand, Leo Ferré, Charles Trenet, Noir Désir en vele anderen… allemaal vertolkten ze Le temps des cerises: een revolutionair chanson uit 1866. De Kersentijd, betekent het letterlijk. Het ‘onschuldige’ kersenrood stond uiteraard voor de liefde, maar tegelijkertijd voor bloed, voor de rode vlag van de revolutie in die tijd, voor vrijheid, solidariteit en verzet tegen onderdrukking.

Het liedje wordt door sommigen beschouwd als een soort volkslied van de ‘Commune van Parijs’, een democratisch gekozen revolutionaire regering die in 1871 twee maanden lang de macht had over Frankrijk, totdat deze revolutie bloedig werd neergeslagen door het Franse regeringsleger. Maar in feite werd het lied al eerder geschreven, onder Napoleon III, en wel door Jean-Baptiste Clément en Antoine Renard.

Ik vind het een ontroerend lied met een prachtige tekst (zie onderaan), vooral het derde couplet. Let in het filmpje nou even niet op al die vreselijke kersenfoto’s, maar luister en huiver mee bij deze ingetogen versie van Patrick Bruel en Jean Jacques Goldman:

En hier is de tekst: Lees verder

Vandaag is het de dag van Sint Alexander. Fransen die ook zo heten, worden dus extra in de watten gelegd. Welke heiligendag het is kun je in Frankrijk lezen op de gratis kalenders die brandweer en bakkers uitdelen rond oudjaar, in de krant, in je agenda, op internet… heiligen zijn overal! Op blog.nl elke vrijdag nadere uitleg over ‘de sint van de dag’.

Sint Alexander was (ook alweer) een martelaar. Hij was ook bevriend met St. Epipodius. Het gebeurde allemaal in de tijd van de Romeinse keizer Marcus Aurelius. Toen de Romeinen serieus met hun christenvervolgingen begonnen, sloegen Alexander en Epipodius op de vlucht. Maar helaas, ze werden gepakt. Alexander werd eerst gemarteld en toen gekruisigd. Epipodius werd onthoofd. Zo ging dat toen als je hardop zei dat je anders dacht…

Ik zal hier niet beweren dat Fransen zulke dierenliefhebbers zijn (daarvoor houden ze te veel van de jacht), maar voor honden hebben de meeste Fransen een zwak. Brigitte Bardot maakte er geen geheim van dat ze het bed deelde met haar kennel honden. Honden ontmoeten in Frankrijk bijna evenveel sympathie en liefde als baby’s.

“Een Fransman die u onder andere omstandigheden nimmer zou aanspreken of een vrouw die u nooit een blik waardig zou gunnen, smelt weg als u hun hond aait”, schrijven Cees van Lotringen en Maurice Bood in hun Cultuurwijzer voor het Franse leven. “Jonge vrouwen voelen zich gevleid als u informeert naar de leeftijd van het beest of vraagt wat hij eet. Het uitlaten van een hond is dan ook de beste methode om op soepele wijze contact te krijgen met uw buurtgenoten.” Lees verder