Vervolgverhaal: Bouillabaisse amoureuse (3)

Exclusief op Frankrijk.blog.nl: vervolgverhalen uit de prachtige bundel Van Bouillabaisse tot Bruni van de Nederlandse schrijver Andy Arnts. Vandaag: deel drie van Bouillabaisse amoureuse (Lees deel één en twee).

‘De extra hete, alstublieft. En weet u wat, doet u er maar twee.’
‘Komt in orde,’ zei Rosa. Ze liep naar het luik, opende het en riep: ‘Nog twee ballen voor die meneer aan tafel vier!’
De ogen van de man rolden bijna uit hun kassen door dit opvallende gebrek aan discretie. Hij hoorde stiekeme lachjes bij een tafel iets verderop, waaraan vier mannen zaten te drinken. Het waren boeren uit het dorp, die vaste klant waren geworden in de korte tijd dat de herberg bestond. Iedere dag dronken ze wel een paar glazen bij ‘mère Jeanne’, zoals ze de nieuwe eigenaresse liefkozend noemden. Zij wisten precies wat er nu ging gebeuren. Een van hen begon met een brede grijns af te tellen. Drie, twee, één… Daar begon het geklop in de keuken. Harde slagen die de solide stiereneieren voor de meneer aan tafel vier in boterzachte delicatessen moesten veranderen.

‘De vuistslagen der liefde,’ schaterde het boertje.
Een ander trok een overdreven moeilijk gezicht en riep bij iedere klap die uit de keuken kwam: ‘Aïe! Aïe!’
Rosa hoorde het al niet meer. Ze was gewend geraakt aan dit soort grappenmakerij en nam onverstoord de bestellingen op.

Er ging nu geen dag meer voorbij of de herberg zat stampvol met lekkerbekken die de wondersoep van mère Jeanne wel eens wilden uitproberen. Van heinde en verre kwamen ze naar haar toe. Sommigen zelfs op de vooravond van hun huwelijk. Met gezichten die straalden van ongeduld en verlangen. Steeds keerden ze terug. Blijkbaar had de bouillabaisse amoureuse haar doel niet gemist. Vooraf reserveren werd noodzakelijk en dat gebeurde dan ook aan de lopende band.

Mère Jeanne zag de ontwikkelingen tevreden aan. Ook haar gastenkamers waren in trek. Aan het einde van de dag zag ze zwaarverliefde stelletjes van alle leeftijden de smalle trap op gaan naar één van de bedden waarin Napoleon dus nooit had geslapen. Maar daar bekommerde niemand zich om. De logés hadden wel andere zaken aan hun hoofd. Het gebeurde dan ook herhaaldelijk dat een bed bezweek onder al te fel aangewakkerde liefdesdriften. Mère Jeanne liet het ledikant dan weer herstellen of ze kocht een steviger model. Over de kosten van die reparaties hoorde je haar nooit mopperen. Liever dat dan het aanpassen van haar beproefde recept. Over inkomsten had ze sowieso niet te klagen, want het hotelgedeelte kende inmiddels een wachtlijst van enkele maanden. Toen haar auberge een jaar bestond, vond ze in haar brievenbus een geboortekaartje waarop stond: Merci mère Jeanne de votre bouillabaisse magnifique! Een maand later ontving ze er nog een.

Wil je weten hoe dit verhaal verder gaat? Lees aanstaande donderdag 9 juni het vierde en tevens laatste deel op Frankrijk.blog.nl.

Andy Arnts is reisverslaggever voor diverse Frankrijk magazines. Zijn nieuwe ‘Van Bouillabaisse tot Bruni’ bevat een bonte reeks verhalen, die vaak met een knipoog worden verteld – de Bruni uit de titel is niet wie we denken – en waarin hij de lezer steeds opnieuw weet te boeien met zijn humor en scherpe observaties.

Lees ook:Vervolgverhaal: Bouillabaisse amoureuse (4)
Lees ook:Vervolgverhaal: Bouillabaisse amoureuse (2)
Lees ook:Vervolgverhaal: Bouillabaisse amoureuse (1)
Lees ook:Vervolgverhaal: Franse Anjers (11)
Lees ook:Vervolgverhaal: Franse Anjers (14)

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>