Column: Theater bij de Parijse bakker

Mais non, déjà?!” riep de bakkersvrouw uit vanachter de balie. Ik had haar zojuist het slechte nieuws verteld. Mijn studie Frans in Parijs, die ik begin vorig jaar een aantal maanden heb gevolgd, was ten einde gekomen. “Over een paar uur vertrekt mijn trein naar Amsterdam,” zei ik tegen haar. Om dit wereldschokkende nieuws te verwerken, had de lieve bakkersvrouw – met wie ik elke ochtend even een praatje maakte als ik een baguette, en vaak ook een éclair au chocolat, bij haar kocht –een paar minuutjes nodig. Ook al stond de hele bakkerij vol klanten, nam ze er rustig haar tijd voor. Ze sloeg haar hand op haar voorhoofd en herhaalde: Déjà?! Mais c’est incroyable!” Met dezelfde snelheid waarmee haar gezicht in een plooi van absolute schrik was getrokken, toverde deze nu een glimlach van oor tot oor tevoorschijn. Ze zei dat ik vast een goede tijd in Parijs had gehad, en dat mijn Frans met sprongen vooruit was gegaan. Ook gaf ze me nog wat tips voor de volgende keer. Ik moest niet meer naar dezelfde studio terugkeren, want die was veel te duur. Er waren veel betere studio’s in de stad te vinden voor een lagere prijs. Ik keek opzij naar de andere klanten in de zaak, maar het leek hen niet te deren dat ons gesprek hen ophield.

Ik probeerde me voor te stellen dat dit schouwspel zich zou afspelen bij mijn bakker in Amsterdam. Daar kom ik weliswaar niet dagelijks, maar zeker twee keer per week en de medewerkers kennen me wel, al is het alleen maar van gezicht. Als ik aan de Amsterdamse bakkersvrouw zou vertellen dat ik voor langere periode weg zou gaan, zou ze me waarschijnlijk raar aankijken en zich afvragen waarom ik haar dat in godsnaam vertel. Ik vermoed dat er een “nou, veel plezier dan” op zal volgen, waarna ze zich snel haast om de volgende klant te helpen, die alweer ongeduldig staat te wachten. Als de Amsterdamse bakkersvrouw wél haar hand voor haar voorhoofd had geslagen en hard had uitgeroepen: “Oh nee, nu al?!”, zou de hele buurt binnen de kortste keren denken dat ze compleet geschift was geworden.

Maar in Parijs niet. Het theatrale schouwspel is daar normaal. Terwijl de Parijse bakkersvrouw haar toneelstukje opvoerde, genoot ik nog even van mijn laatste seconden in haar bakkerij. Want ik wist dat ik het voorlopig moest gaan missen: theater bij de bakker, theater bij de supermarkt, theater op straat. In Parijs is theater overal. En dat vindt deze drama queen heerlijk.

Helene van Santen is freelance journalist, vertaler en redacteur van Frankrijk.blog.nl. Begin 2010 heeft zij enkele maanden in Parijs gewoond om Frans te studeren. Inmiddels heeft ze zich weer gevestigd in Amsterdam, maar ze keert zo vaak als ze kan terug naar de stad van de liefde.

Lees ook:Column: starre Parijzenaars?
Lees ook:Column: Mademoiselle allemande
Lees ook:Column: Aversie tegen wijn
Lees ook:Nieuwe campagne voor toeristenstad Parijs
Lees ook:Stille plekken in Parijs

1 Reacties // Reageer

One thought on “Column: Theater bij de Parijse bakker

  1. Jasper

    Leuk stukje!

    Als ik het lees krijg ik een deja vu met mijn studie Italiaans in Milaan, waarbij ik de bakkerij in mijn verhaal even verwissel met de koffiebar waar ik elke dag een cappuccino met een croisant bestelde en zoals daar gebruikelijk staande aan de bar nuttigde.. ook daar het afscheid vol drama en theater.. vond het een feest om mee te maken! Met inderdaad in het achterhoofd hoe ondenkbaar het zou zijn in Nederland.. Grappig! Ik weet niet hoe het bij jou afliep maar ik heb de medewerkers in de koffiebar verteld dat ik zeker nog eens terugkom en voor hun een ajax tshirt voor hun meeneem! ;-)
    Mijn geliefde Italie als ik het er zo over heb wil ik snel weer terug mijn belofte inlossen met alle plezier ;-) !!!

      /   Reply  / 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>